Agractie (29-09-2019)

Aanstaande dinsdag is er een grote landelijk actie van agrariërs, de agractie. Na enig wikken en wegen hebben wij ook besloten om mee te doen. Evert gaat met de tractor naar Den Haag, en met hem vele andere boeren. Vanaf Renswoude toch al gauw 120 kilometer, dus ‘s nachts vertrekken om op tijd op het Malieveld te zijn. Gewapend met (geen hooivorken natuurlijk, het is een vriendelijke actie), maar met brood, melk en koffie voor onderweg.
We hebben getwijfeld of actievoeren wel de juiste methode is om ons ongenoegen te uiten. Meestal proberen we juist dingen uit te leggen en te verbinden. Nu is echter de maat vol en gaan we mee actievoeren. Tenminste Evert dan, ik blijf thuis voor de kinderen en de koeien.
Waarom dan actie?
We zijn het zat om weggezet te worden als probleem, als milieuvervuilers en dierenmishandelaars. De uitspraken van Tjeerd de Groot van D’66 dat de intensieve veehouderij moet halveren om het stikstof probleem in Nederland op te lossen was alleen maar de druppel.
Wij willen geen wisselgeld zijn voor andere vervuilende sectoren en willen dat berekeningen gemaakt worden op basis van eerlijke cijfers.
Het mooie van deze actie is, dat hij massaal gedragen wordt door alle agrarische sectoren samen.
Als boeren en vissers zorgen we namelijk voor ons voedsel, onze eerste levensbehoefte. En in Nederland zijn we daar ook nog eens heel goed in!
Dus op naar Den Haag, om toch eens van ons te laten horen. Dus als u op 1 oktober last van ons heeft, sorry. Maar bedenk dat als u ook wilt dat er straks nog enthousiaste boeren en vissers zijn die met passie zorgen voor uw eerste levensbehoefte, dan is het maar 1 dag. De rest van de dagen heeft u gemak van ons, als u ons veilige diervriendelijke voedsel koopt.

Ik ben dus trots op onze boeren!!

Passie voor koeien (26-08-2019)

Sinds een paar maanden hebben we deze website. Dat wilde ik graag, naast de Facebookpagina, om meer mensen te informeren over het leven op onze boerderij.

Al maanden (niet continu hoor) zit ik te bedenken, hoe ik moet beginnen met een stukje tekst (blog). Ik had daarvoor al krantenknipsels met negatieve berichten over de veehouderij bewaard, die zijn momenteel niet zo heel moeilijk te vinden. Zo stond er een artikel in de NRC van 10 augustus ‘geen biefstuk maar bonen’. De strekking van dat stuk was dat we in het westen minder vlees moeten consumeren om het klimaat te redden. Vanmiddag keek ik ook een uitzending op TV in het programma Buitenhof. Hier werd Marianne Thieme geïnterviewd door Jort Kelder over de ‘klimaatcrisis’ binnen haar partij. Zij wist dit binnen no-time om te buigen naar de klimaatcrisis die door de bio-industrie veroorzaakt wordt.

Na het TV programma ging ik maar verder met mijn stapeltje ‘te lezen kranten’, echt een klusje voor de zondag. Bij deze stapel zat ook de Veeteelt (een blad voor veehouders uiteraard). Ik zat te lezen over een boerin die met haar FB pagina veel mensen wist te bereiken, heel leuk. Verder bladerend zag ik ineens mijn naam. Ik stond in de Veeteelt! Oké heel klein, een tweet van mij die geciteerd werd, maar toch.

De betreffende tweet: ‘Prachtig kalf geboren. Jarenlang geprobeerd mijn man ervan te overtuigen om een witrik in te zetten. En daar is HIJ 😬 een rode dat dan weer wel 🙂’

Met de foto van het kalf erbij natuurlijk.

(Een witrik is een speciale afrekening in haarkleur bij een rund. Zo hebben ze een kenmerkende witte streep over de rug en een gespikkelde kop). Toen we dus eindelijk een witrik hadden was ik daar enorm blij mee. Jammer genoeg was het wel een stier.

Maar toen ik dat terug las, wist ik ineens waar mijn eerste verhaal op mijn website over moest gaan. Niet over de negatieve berichtgeving, maar juist over de passie die we hebben voor ons vak. Geen Marianne Thieme, Partij voor de Dieren of welke andere negatieve berichten over de (melk)veehouderij kunnen mij namelijk de passie voor de dieren ontnemen! Je bent blij met de geboorte van een kalf, maar ook met een koe die het goed doet. Of tevreden in de wei loopt te grazen. Of na veel zorg toch weer opknapt. Ik ben per slot niet voor niks dierenarts geworden. En op de boerderij kan ik helemaal mijn hart ophalen met alles wat er leeft, groeit en bloeit.

Daarmee wil ik niet zeggen dat ik alle kritiek op de veehouderij van de tafel wil vegen. Maar probeer vooral ook te blijven genieten van de positieve dingen, want die zijn er meer dan genoeg.