Column BoerBurgertweet (16-12-2020)

Onlangs mocht ik een week lang Boerburgertweet verzorgen. Boerburgertweet is een account op Twitter en Facebook met redelijk veel volgers. Elke week is er iemand uit de agrarische sector die vertelt over zijn of haar werk. Er zijn al een paar boeren van Vallei Boert Bewust die meegedaan hebben en ik dacht, ik ga het ook eens doen, vertellen over mijn werk als dierenarts maar ook over ons melkveebedrijf. Gewoon omdat ik dat leuk, maar ook goed vind om te doen.

Vol enthousiasme begon ik te vertellen, eerst over een paar visites die ik gedaan had. Zo was ik bij een veehouder geweest die een koe had die niet kon staan, we hadden deze koe behandeld en de veehouder had het er voor over om de koe in een therapeutisch koebad te doen. Prachtig zou je denken. Tenminste dat vind ik. Op Twitter dachten de meeste mensen dat ook, maar een aantal was zeer negatief. Van ‘wat een gesleep met die koeien’ tot ‘kan ze niet staan omdat ze haar baby mist’.
Tja wat moet je daar nou mee, ik had al de boodschap gekregen van de beheerder van Boerburgertweet alleen te reageren op mensen die echt geïnteresseerd zijn.
De volgende dag een koe die wel kon staan, maar niet stevig. Denk nu niet dat er zoveel koeien niet kunnen staan, maar als je duizenden koeien in de praktijk hebt en je bent dierenarts dan kom je echt weleens iets tegen. Deze koe hebben we gedrenchd, dus met een slang via de bek water in de pens van de koe pompen. Koeien die ziek zijn drinken en vreten namelijk vaak te weinig en hier kunnen ze enorm van opknappen. Ook nu weer veel positieve reacties, maar de negatieve beginnen er stiekem steeds iets meer in te hakken.
Een paar dagen later, naast over het algemeen positieve reacties, een reactie op een filmpje van ons thuis, een koe die net een kalf gekregen heeft: ‘hoe liefdevol is moeder naar haar kind om vervolgens door die psychopaat weggerukt te worden….” Of ik of Evert nu de psychopaat is maakt in deze niet zo heel veel uit, je wordt er toch wel een beetje verdrietig van.
Een dag later heb ik met een hele serie foto’s uitleg gegeven over een pasgeboren kalf, biest, stierkalfjes etcetera. Want er werd me ook al verweten niet transparant te zijn.
Tegen het eind van de week dacht ik toch ik ga de beheerder van het account eens bellen. Ik kan best tegen een stootje, maar dit werd toch vervelend en moet ik er niet toch iets mee? Na een pep talk en het blokkeren van een aantal mensen die onfatsoenlijke reacties gaven, kon ik er weer tegen.
Al met al was het een bewogen week, druk en ook leerzaam, vooral voor mij. Want voor de mensen die zo negatief reageren helpt het helemaal niks, als je over je werk vertelt, zij hebben hun oordeel al klaar en willen helemaal geen uitleg. Maar als je je door negatieve reacties laat ontmoedigen en je hierdoor niet meer je verhaal vertelt, hoe weet de geïnteresseerde meerderheid dan wel hoe het zit met de boeren? Wie is er dan die vertelt hoe het eraan toe gaat op een boerderij?

column voor Vallei Boert Bewust (17-07-2020)

Boerenprotest

Wij, Evert en ondergetekende, hebben een melkveebedrijf in Renswoude. Eigenlijk een heel gemiddeld bedrijf met zo’n honderd melkkoeien en bijbehorend jongvee, daarnaast (thuis op de boerderij heb ik geen vaste taken), ben ik rundveedierenarts.
Melkvee, stikstof, boerenprotesten, je kan er momenteel haast niet omheen. Nadat maandenlang het nieuws gedomineerd werd door de Coronacrisis, komt nu de stikstofcrisis in alle hevigheid weer de hoek om en ook deze keer met boerenacties. Ik voel me dus bijna verplicht om mijn eerste column hierover te schrijven.
Wel geef ik er mijn eigen draai aan. In plaats van ‘boeren-pro-test’, wil ik het hebben over de ‘pro-boeren-test’.
Een jaar of zes-zeven geleden hebben we ons aangesloten bij Vallei Boert Bewust. Met als doel burgers te laten zien en horen wat er speelt op de boerderij. Om te laten zien dus waar uw voedsel vandaan komt en hier een open en eerlijk gesprek over te hebben. Wij hadden namelijk het gevoel dat de afstand tussen boeren en burgers steeds groter werd. De boeren hebben een beetje de neiging om op eigen erf te blijven en steeds minder burgers hebben iemand in hun naaste omgeving die een boerderij heeft.
Dus in samenwerking met Vallei Boert Bewust, kwam er een facebookpagina van onze boerderij waarop we regelmatig een bericht plaatsen. Soms grappig, maar ook minder leuke berichten worden geplaatst. Later bedachten we om als onze koeien in het voorjaar, als ze voor het eerst sinds lange tijd weer naar buiten gaan, dit met publiek erbij te doen. Best spannend en een hele organisatie, maar superleuk. Nog weer later kwam er een melktap (mensen kunnen hier zelf verse melk tappen uit een soort automaat), kortom verbinding alom.
En helpt dit, wordt onze omgeving hierdoor meer pro-boer? Of worden wij nu gewoon blij van al die mensen die op ons erf komen en die toch al pro-boer zijn? Hoe het zit maakt niet veel uit, rijk worden we er niet van, maar wel blij. En dat is in deze tijd heel belangrijk.

Helma Breunissen
Rundveedierenarts en parttime melkveehouder
Boerderij de Wachteldonk
Renswoude

Agractie (29-09-2019)

Aanstaande dinsdag is er een grote landelijk actie van agrariërs, de agractie. Na enig wikken en wegen hebben wij ook besloten om mee te doen. Evert gaat met de tractor naar Den Haag, en met hem vele andere boeren. Vanaf Renswoude toch al gauw 120 kilometer, dus ‘s nachts vertrekken om op tijd op het Malieveld te zijn. Gewapend met (geen hooivorken natuurlijk, het is een vriendelijke actie), maar met brood, melk en koffie voor onderweg.
We hebben getwijfeld of actievoeren wel de juiste methode is om ons ongenoegen te uiten. Meestal proberen we juist dingen uit te leggen en te verbinden. Nu is echter de maat vol en gaan we mee actievoeren. Tenminste Evert dan, ik blijf thuis voor de kinderen en de koeien.
Waarom dan actie?
We zijn het zat om weggezet te worden als probleem, als milieuvervuilers en dierenmishandelaars. De uitspraken van Tjeerd de Groot van D’66 dat de intensieve veehouderij moet halveren om het stikstof probleem in Nederland op te lossen was alleen maar de druppel.
Wij willen geen wisselgeld zijn voor andere vervuilende sectoren en willen dat berekeningen gemaakt worden op basis van eerlijke cijfers.
Het mooie van deze actie is, dat hij massaal gedragen wordt door alle agrarische sectoren samen.
Als boeren en vissers zorgen we namelijk voor ons voedsel, onze eerste levensbehoefte. En in Nederland zijn we daar ook nog eens heel goed in!
Dus op naar Den Haag, om toch eens van ons te laten horen. Dus als u op 1 oktober last van ons heeft, sorry. Maar bedenk dat als u ook wilt dat er straks nog enthousiaste boeren en vissers zijn die met passie zorgen voor uw eerste levensbehoefte, dan is het maar 1 dag. De rest van de dagen heeft u gemak van ons, als u ons veilige diervriendelijke voedsel koopt.

Ik ben dus trots op onze boeren!!

Passie voor koeien (26-08-2019)

Sinds een paar maanden hebben we deze website. Dat wilde ik graag, naast de Facebookpagina, om meer mensen te informeren over het leven op onze boerderij.

Al maanden (niet continu hoor) zit ik te bedenken, hoe ik moet beginnen met een stukje tekst (blog). Ik had daarvoor al krantenknipsels met negatieve berichten over de veehouderij bewaard, die zijn momenteel niet zo heel moeilijk te vinden. Zo stond er een artikel in de NRC van 10 augustus ‘geen biefstuk maar bonen’. De strekking van dat stuk was dat we in het westen minder vlees moeten consumeren om het klimaat te redden. Vanmiddag keek ik ook een uitzending op TV in het programma Buitenhof. Hier werd Marianne Thieme geïnterviewd door Jort Kelder over de ‘klimaatcrisis’ binnen haar partij. Zij wist dit binnen no-time om te buigen naar de klimaatcrisis die door de bio-industrie veroorzaakt wordt.

Na het TV programma ging ik maar verder met mijn stapeltje ‘te lezen kranten’, echt een klusje voor de zondag. Bij deze stapel zat ook de Veeteelt (een blad voor veehouders uiteraard). Ik zat te lezen over een boerin die met haar FB pagina veel mensen wist te bereiken, heel leuk. Verder bladerend zag ik ineens mijn naam. Ik stond in de Veeteelt! Oké heel klein, een tweet van mij die geciteerd werd, maar toch.

De betreffende tweet: ‘Prachtig kalf geboren. Jarenlang geprobeerd mijn man ervan te overtuigen om een witrik in te zetten. En daar is HIJ 😬 een rode dat dan weer wel 🙂’

Met de foto van het kalf erbij natuurlijk.

(Een witrik is een speciale afrekening in haarkleur bij een rund. Zo hebben ze een kenmerkende witte streep over de rug en een gespikkelde kop). Toen we dus eindelijk een witrik hadden was ik daar enorm blij mee. Jammer genoeg was het wel een stier.

Maar toen ik dat terug las, wist ik ineens waar mijn eerste verhaal op mijn website over moest gaan. Niet over de negatieve berichtgeving, maar juist over de passie die we hebben voor ons vak. Geen Marianne Thieme, Partij voor de Dieren of welke andere negatieve berichten over de (melk)veehouderij kunnen mij namelijk de passie voor de dieren ontnemen! Je bent blij met de geboorte van een kalf, maar ook met een koe die het goed doet. Of tevreden in de wei loopt te grazen. Of na veel zorg toch weer opknapt. Ik ben per slot niet voor niks dierenarts geworden. En op de boerderij kan ik helemaal mijn hart ophalen met alles wat er leeft, groeit en bloeit.

Daarmee wil ik niet zeggen dat ik alle kritiek op de veehouderij van de tafel wil vegen. Maar probeer vooral ook te blijven genieten van de positieve dingen, want die zijn er meer dan genoeg.